Column Joost Zwagerman: Villa Escamp Literair

Villa Escamp, bij die naam doemt onmiddelijk het beeld op van een statige villa, gebouwd aan het einde van de negentiende eeuw. Zo eentje met een rieten dak en een ellenlange oprijlaan. Toen Hans Sahar mij ophaalde bij station Hollands Spoor, begreep ik aanvankelijk niet waarom hij na een kort ritje ineens parkeerde. Ik zag geen villa. Tot Hans mij begeleidde naar een, letterlijk, glazen huis, een bouwsel zó licht en ijl dat het een transparante indruk maakt. En dat zowat midden op de weg! Eenmaal binnen in Villa Escamp waan je je wel degelijk in een andere wereld. Wat een wonder dat glas zoveel beschutting kan bieden!

Maar dat is het gebouw. Wat gebéurde er in het gebouw? Laat ik beginnen met de gespreksleider, gastheer en interviewer. We kennen Hans Sahar al als schrijver, maar wat mij betreft kan hij per direct een tweede carriëre beginnen als interviewer en podium-personality. Hans begeleidde mij met heldere, open vragen door mijn verhaal, en dankzij die vragen kon ik spreken over de afgelopen Boekenweek, de avonturen van een Boekenweekgeschenkschrijver, over mijn boeken 'Duel', 'Vals licht' en 'De buitenvrouw', over beeldende kunst, muziek, jonge en oude schijvers, en aan het eind ook nog even over de landspolitiek. De manier van vragen stellen van Hans nodigt uit tot een vrolijke, levendige omgang met literatuur. Literatuur hoeft geen diep-ernstige kwestie zijn, maar mag ook iets zijn waar je met goede moed en frisse zin over spreekt. Met die goede moed en frisse zin denk ik terug aan mijn bezoek aan Villa Escamp.
Ik zou zeggen: we'll meet again! Goede groet, Joost Zwagerman